Od połowy lat 50 w przemyśle nuklearnym zdarzyły się 3 poważne katastrofy. W 1979 r. reaktor Three Mile Islands w Pensylwanii uległ poważnemu przegrzaniu, ale się nie zapalił. Natomiast najpoważniejszymi były pożary w 1957 r. w Windscale w Anglii i w Czernobylu na Ukrainie w 1986 r. Pożar reaktora nie doprowadza do wybuchu jak to ma miejsce w bombie atomowej, ale same płomienie, małe wybuchy i zabójcze promieniowanie czynią je niebezpiecznymi. Walka z pożarami w Czernobylu i Windscale była bardzo trudna i niebezpieczna zarówno dla gaszących pożary jak i dla ludności cywilnej z powodu przedostawania się do atmosfery poprzez dym napromieniowanych cząstek z otwartego wnętrza reaktora i wysokiej temperatury, w której topi się beton i stal. Reaktor w Windscale zbudowano do produkcji plutonu dla brytyjskiego arsenału jądrowego. Przegrzał się na skutek błędu technika, który spowodował stopienie się rdzenia (tja i to Saddam jest niebezpieczny?). Podczas pierwszych godzin akcji rozpylano dwutlenek węgla, który miał odciąć dopływ tlenu do płomieni. Niestety nie zdał egzaminu. Nie używano wody do gaszenia gdyż sądzono, że para wodna powstała na skutek wysokiej temperatury rozniesie w atmosferę radioaktywne cząstki. Również bano się, że woda zareaguje z płonącym grafitem i wytworzy się wodór, który ostatecznie rozsadzi reaktor i 'wypluje' resztki plutonu w okolicę. Ostatecznie zalano pożar wodą gasząc wszystko, niestety z pogorzeliska wypłynęła woda z toksycznymi substancjami. Po ostygnięciu ruiny zalano betonem i tak pozostawiono. Pożar ugaszono w ciągu dwóch dni. Wszyscy strażacy biorący udział w akcji i stykający się z promieniotwórczymi substancjami używali specjalnych kombinezonów w przeciwieństwie do ratowników gaszących reaktor w Czernobylu. Reaktor w Czernobylu służył do produkcji energii a nie a jak ten z Windscale do zbrojeń nuklearnych. Katastrofa okazała się o wiele poważniejsza. Obsługa postanowiła przekonać się jak długo mogą poruszać się turbiny bez dopływu pary. Wyłączała kolejne systemy zabezpieczeń, ale w pewnym momencie reaktor wymknął się z pod kontroli. Nastąpił silny wybuch, który całkowicie zerwał osłony i obnażył rozżarzone wnętrze.

Gorące cząstki paliwa uranowego wznieciły pożar w pobliskim budynku elektrowni i zagroziły pożarem drugiego reaktora. Amerykanie za pomocą satelity Landsat obserwowali wypadek z góry i przewidywali eksplozję drugiego reaktora, co na szczęście nie nastąpiło ( wcale bym się nie zdziwił gdyby to właśnie oni Landsatem "zbombardowali" laserowo blok reaktora, ale to tylko moje czyste przypuszczenia więc nie bieżcie tego na serio). Pierwsi na miejsce zdarzenia przybyli zwykli strażacy i ugasili co było można za pomocą zwykłych sikawek. Nie mieli kombinezonów i większość z nich umarła na chorobę popromienną. Poświęcili swoje życie by zapobiec zniszczeniu drugiego reaktora i jeszcze większej katastrofie ekologicznej. Ostatecznie pożar zagaszono eskadrą helikopterów zrzucających w piekło ponad 5000 ton gliny i piasku by stłumić ogień. To tak samo jak zasypać ognisko ziemią. Wrzucano tam również węglik (nie mylić z wiecie czym ;) czteroboru pochłaniający neutrony i zapobiegający dalszym eksplozjom, mielony wapień wydzielający dwutlenek węgla, który tłumi płomienie, jak również ołów który absorbuje ciepło i uszczelnia reaktor. Po dwóch tygodniach nalotów zagaszono płomienie. Gdy poziom promieniowania spadł resztki zalano betonem o warstwie jednego metra, który na zawsze skrył wszystkie pozostałości. Dam głowę, że za jakieś 400 lat reaktor odkopią archeolodzy i będą go odwiedzać wycieczki. Nawet na tragediach można zarobić. Katastrofa pochłonęła życie 31 osób w tym 6 strażaków. Wiele napromieniowanych osób umarło i umrze na raka. W Polsce zapobieżono temu problemowi. Po dwóch dniach zaczęto podawać dzieciom płyn Lugola bogaty w jod. Tarczyca do działania potrzebuje jod z powietrza, ale ten był skarżony. Tak więc "zapychano" dzieci jodem by tarczyca nie wchłaniała tegoż z powietrza. Również dużą rolę odegrało tu szczęście ponieważ chmura radioaktywna wiedziona przez wiatr ominęła Polskę i osadziła się na zachodzie Europy.